بسیاری از صاحبان خانه تعجب کرده اند که چرا برخی از درها به سه لولا نیاز دارند در حالی که ممکن است دو لولا کافی به نظر برسد. این انتخاب طراحی اضافی نیست - این یک تصمیم حساب شده برای اطمینان از ایمنی و افزایش طول عمر عملکرد درب است. تعداد لولاها به طور مستقیم بر پایداری و دوام درب تأثیر می گذارد، به خصوص در صورت استفاده منظم.
مسئله کمیت لولا اساساً به فیزیک و علم مواد مربوط می شود. وزن، ارتفاع و دفعات استفاده درب، تعداد لولاهای لازم را تعیین می کند. برای درهای سنگین تر، بلندتر یا پرتردد، دو لولا ممکن است در طول زمان ناکافی باشند و به طور بالقوه منجر به تاب برداشتن، افتادگی یا حتی خرابی لولا شوند.
مهندسان سازه زمانی که درها از پارامترهای خاصی فراتر می روند، لولاهای اضافی را توصیه می کنند. درهای بلندتر از تقریباً 6.5 فوت (2 متر) یا وزن بیش از 45 پوند (20 کیلوگرم) معمولاً از لولای سوم بهره می برند. تکیه گاه اضافی تنش های مکانیکی را به طور یکنواخت توزیع می کند، به ویژه برای درهایی که با فشار باز و بسته می شوند. تاسیسات تجاری که درها چرخه های قابل توجهی بیشتری نسبت به تاسیسات مسکونی دارند، اغلب از سه یا چند لولا به عنوان روش استاندارد استفاده می کنند.
کیفیت لولا به همان اندازه که کمیت مهم است. فراتر از تعداد نقاط اتصال، متخصصان مواد لولا، ظرفیت بار و دامنه حرکت را ارزیابی می کنند. حتی چندین لولا با کیفیت پایین نمی تواند مهندسی ضعیف را جبران کند. سازندگان معتبر مشخصات آزمایش شده ای را ارائه می دهند که انتخاب لولای مناسب برای هر برنامه را راهنمایی می کند.
تصمیم به استفاده از سه لولا در نهایت به ترکیبی از عوامل بستگی دارد: ویژگی های ابعادی، الگوهای استفاده مورد انتظار و کیفیت سخت افزار. هنگامی که شرایط اقتضا می کند، افزودن یک لولا نشان دهنده یک استراتژی تقویتی مقرون به صرفه است که ضمن افزایش عمر مفید، از مشکلات آینده جلوگیری می کند. این ملاحظات معماری نشان می دهد که چگونه جزئیات به ظاهر جزئی به طور قابل توجهی به عملکرد بلند مدت یک ساختمان کمک می کند.
بسیاری از صاحبان خانه تعجب کرده اند که چرا برخی از درها به سه لولا نیاز دارند در حالی که ممکن است دو لولا کافی به نظر برسد. این انتخاب طراحی اضافی نیست - این یک تصمیم حساب شده برای اطمینان از ایمنی و افزایش طول عمر عملکرد درب است. تعداد لولاها به طور مستقیم بر پایداری و دوام درب تأثیر می گذارد، به خصوص در صورت استفاده منظم.
مسئله کمیت لولا اساساً به فیزیک و علم مواد مربوط می شود. وزن، ارتفاع و دفعات استفاده درب، تعداد لولاهای لازم را تعیین می کند. برای درهای سنگین تر، بلندتر یا پرتردد، دو لولا ممکن است در طول زمان ناکافی باشند و به طور بالقوه منجر به تاب برداشتن، افتادگی یا حتی خرابی لولا شوند.
مهندسان سازه زمانی که درها از پارامترهای خاصی فراتر می روند، لولاهای اضافی را توصیه می کنند. درهای بلندتر از تقریباً 6.5 فوت (2 متر) یا وزن بیش از 45 پوند (20 کیلوگرم) معمولاً از لولای سوم بهره می برند. تکیه گاه اضافی تنش های مکانیکی را به طور یکنواخت توزیع می کند، به ویژه برای درهایی که با فشار باز و بسته می شوند. تاسیسات تجاری که درها چرخه های قابل توجهی بیشتری نسبت به تاسیسات مسکونی دارند، اغلب از سه یا چند لولا به عنوان روش استاندارد استفاده می کنند.
کیفیت لولا به همان اندازه که کمیت مهم است. فراتر از تعداد نقاط اتصال، متخصصان مواد لولا، ظرفیت بار و دامنه حرکت را ارزیابی می کنند. حتی چندین لولا با کیفیت پایین نمی تواند مهندسی ضعیف را جبران کند. سازندگان معتبر مشخصات آزمایش شده ای را ارائه می دهند که انتخاب لولای مناسب برای هر برنامه را راهنمایی می کند.
تصمیم به استفاده از سه لولا در نهایت به ترکیبی از عوامل بستگی دارد: ویژگی های ابعادی، الگوهای استفاده مورد انتظار و کیفیت سخت افزار. هنگامی که شرایط اقتضا می کند، افزودن یک لولا نشان دهنده یک استراتژی تقویتی مقرون به صرفه است که ضمن افزایش عمر مفید، از مشکلات آینده جلوگیری می کند. این ملاحظات معماری نشان می دهد که چگونه جزئیات به ظاهر جزئی به طور قابل توجهی به عملکرد بلند مدت یک ساختمان کمک می کند.